Post napisany dnia przez admina Marka Makowskiego vel allknow: Październik 30th, 2009

W czerwcu 2009 roku zmieniło się rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. Zmianą ulegnie w pewnym zakresie egzamin praktyczny niezbędny do uzyskania prawo jazdy. Pierwszą, najistotniejszą zmianą jest możliwość skrócenia egzaminu praktycznego do 25 minut, ale może się tak stać, o ile w tym czasie kandydat wykona wszystkie przewidziane zadania. Jest to zmiana o tyle praktyczna, że zmniejsza szansę na popełnienie błędu a tym samym usprawni proces samego przeprowadzania egzaminu i ilości chętnych.

Jeżdżąc do tej pory obowiązkowo przez 40 minut zestresowany kursant ma praktycznie większą szansę na popełnienie błędu skutkującego zakończonym egzaminem i negatywnym wynikiem egzaminu. Może więc zaistnieć w takiej sytuacji możliwość niezaliczenia egzaminu mimo wcześniejszego zaliczenia wszystkich zadań. Od strony organizacji ośrodka egzaminującego to taka zmiana  pozwoli to na przeprowadzenie większej ilości egzaminów w ciągu dnia i tym samym zmniejszy czas oczekiwania na poprawkę lub pierwszy egzamin. Co więcej w zgodzie z poprzednimi przepisami, egzamin trwający krócej niż 40 minut, co mogło być wynikiem dobrej woli egzaminatora, mógł zostać unieważniony. Do tej pory kandydaci podchodzący ponownie do egzaminu musieli mieć termin wyznaczony w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku. Co oznaczało  z uwagi na dużą liczbę poprawek, że osoby przystępujące po raz pierwszy do egzaminu wyznaczane miały odległy termin. W uzasadnieniu projektu rozporządzenia

Ministerstwo zwróciło uwagę na negatywny aspekt tej regulacji, zauważając że długi czas oczekiwania na pierwszy egzamin powoduje, że osoby te pomimo, że ukończyły kurs i są odpowiednio przygotowane do egzaminu zapominają nabytych umiejętności. Z praktyki jaka ma miejsce wynika, że osoby takie przed kolejnym egzaminem zawsze pobierają dodatkowe lekcje teoretyczne lub praktyczne, co powoduje, że mogą dostosować się do wyznaczonego terminu egzaminu.

Po zmianie przepisów, 30 dniowy czas na wyznaczenie egzaminu będzie dotyczył jedynie osób podchodzących do egzaminu po raz pierwszy a osoby powtarzające egzamin będą kierowane na pierwszy wolny termin. Patrząc niestety na uzasadnienie i nową regulację nie sposób się z nią zgodzić.

Post napisany dnia przez admina Marka Makowskiego vel allknow: Październik 19th, 2009

Do jazdy z osobą towarzyszącą będzie mogło dojść dopiero po odbyciu kursu podstawowego i zaliczeniu egzaminu wewnętrznego w danym ośrodku szkoleniowym. Kandydat otrzyma wówczas zaświadczenie o dopuszczeniu do jazdy z osobą towarzyszącą, które będzie niezbędne w przypadku kontroli drogowej. Osoba towarzysząca poza spełnianiem warunków wiekowych będzie musiała odbyć również zajęcia przygotowawcze do egzaminu. Będzie musiała również stawiać się na spotkania wyznaczone w ośrodku szkolenia kierowców w celu ustalenia programu szkolenia jaki będzie ją obowiązywał. Kandydat kierujący pojazdem z osobą towarzyszącą będzie również podlegał ograniczeniom w zakresie prowadzenia pojazdu, i przede wszystkim nie będzie mógł wyjeżdżać poza granice Rzeczypospolitej Polskiej prowadząc samochód, ciągnąć przyczep czy poruszać się  po autostradzie. Kandydat kierujący pojazdem z osobą towarzyszącą nie będzie również mógł przekraczać prędkości, której ograniczenia wynoszą 50 km/h na obszarze zabudowanym i 80 km/h poza obszarem zabudowanym.

Po zakończeniu szkolenia rozszerzonego trwającego minimum jeden rok i po osiągnięciu wieku co najmniej 17 lat i 11 miesięcy, kandydat będzie mógł przystąpić do egzaminu, ten zapis dotyczy kandydatów, którzy nie mieli wymaganego wieku rozpoczynając kurs. Nowa forma szkolenia w założeniu jest całkiem ciekawa, ponieważ przypomina zasady, które obowiązują na przykład w Stanach Zjednoczonych. Tam kandydat może poruszać  się samochodem rodzica , wraz z jednym z nich, który posiada prawo jazdy. Ważną różnicą jest to, że w Stanach nie jest konieczne ani uczestniczenie rodzica w żadnym kursie ani też dodatkowe wyposażanie samochodu czy komplet lusterek, ani tym bardziej w oznaczenia graficzne.

Możemy podejrzewać, że w wydaniu naszego ustawodawcy przepis pozostanie zapewne martwym. Wynika to przede wszystkim z koniecznością przystosowania samochodu, który przecież nie musi  służyć jedynie szkoleniu syna czy córki a także odbywania dodatkowych kursów przez osobę towarzyszącą. W wyniku czego nowe przepisy zamiast usprawnić szkolenie kierowców, wprowadzają możliwość, z której mało kto będzie chciał skorzystać a to z uwagi na koszty i pozostałe niedogodności.

Post napisany dnia przez admina Marka Makowskiego vel allknow: Październik 10th, 2009

W prawie dotyczącym ruchu drogowego, ustawa o kierujących pojazdami przewiduje możliwość prowadzenia pojazdu z osobą towarzyszącą, co odbywa się przed uzyskaniem wieku wymaganego do posiadania prawo jazdy. Nowinka szkoleniowa z zakresu zdobycia i posiadania prawa jazdy mówi o nowatorskiej formie szkoleniowej.

Projekt ustawy o kierujących pojazdami , poza innymi zmianami dotyczącymi egzaminu, ale także zasad karania kierowców, przewiduje nową formę szkolenia praktycznego. Pod nazwą kursu szkoleniowego ustawa przewiduje możliwość kierowania pojazdu przez kandydata na kierowcę, o ile będzie mu towarzyszyć inny kierowca o większym stażu posiadanych uprawnień do kierowania pojazdem. Taka forma szkolenia jest niezbędna w przypadku kandydatów którzy ukończyli 16 lat, pamiętając, że do normalnego kursu mogą przystąpić 3 miesiące przed ukończeniem 18 lat. Warunki dla osoby towarzyszącej i samochodu są zapisane w ustawie, która przewiduje  nie tylko określony wiek dla osoby towarzyszącej, ale także konieczność jazdy z osobą blisko spokrewnioną świeżemu kierowcy. Kierowca towarzyszący kandydatowi musi być osobą w wieku od 28 do 65 lat, pozostającą z osobą ubiegającą się o wydanie prawa jazdy w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa, do drugiego stopnia włącznie.

Osoba taka również nie może być skazana prawomocnym wyrokiem sądu za czyn stanowiący przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Dodatkowo musi to być osoba posiadająca w sposób udokumentowany pojazd samochodowy przez okres co najmniej pięć lat i posiadająca prawo jazdy kategorii B przez okres co najmniej siedem lat. Osoba ta również z założenia powinna ukończyć odpowiednie zajęcia w ośrodku ruchu drogowego jak i posiadać zaświadczenie wydane przez ośrodek szkolenia kierowców o spełnianiu powyższych warunków. Samochód którym będą poruszać się kursant i osoba towarzysząc również musi spełniać określone warunki, które pozwalają na bezpieczna jazdę. Są to dwa komplety lusterek, zamontowany fabrycznie łatwo dostępny dla pasażera hamulec awaryjny, oznaczenie literą L na zielonym tle.

Post napisany dnia przez admina Marka Makowskiego vel allknow: Październik 1st, 2009

Zgodnie z aktualnymi przepisami kodeksu drogowego, czyli ustawy dotyczącej prawa o ruchu drogowym, kierujący pojazdem może w ciągu roku otrzymać na swoje konto 24 punkty karne za różnego rodzaju wykroczenia drogowe, które mogą być przyznane łącznie z mandatem za wykroczenie. Przekroczenie tego limitu skutkuje utratą prawo jazdy, dlatego też kierujący szukają różnych sposobów aby nie przekroczyć wyznaczonej granicy punktów. W polskim prawie obowiązuje specjalna taryfa która szczegółowo podaje jaką ilość punktów karnych otrzyma kierowca za dane wykroczenie. Należy też mieć na uwadze, że punkty karne nie służą wyłącznie wymierzaniem kary za wykroczenie ale są również sposobem ewidencjonowania tych wykroczeń.

Coraz częściej można znaleźć w Internecie ogłoszenia, które zamieszczają osoby oddające lub przyjmujące punkty za konkretną opłatę. Tego typu ogłoszenia zamieszczają najczęściej osoby, które posiadają prawo jazdy ale nie prowadzą pojazdów mechanicznych, co nie wpływa na posiadaną przez niech realnie liczbę punktów. Takie osoby oferują przyjęcie określonej ilości punktów karnych a i tak nie boją się utraty prawa jazdy gdyż na co dzień nie kierują samochodem. Jest to dla tych osób również bardzo dobra forma dodatkowego zarobkowania, ponieważ zgodnie z nieoficjalnym cennikiem, koszt przyjęcie jednego punktu karnego waha się od 150 do 200 zł, co sprawia, że może być to opłacalne. Transakcja taka nie zawsze jest możliwa, gdyż po pierwsze będzie ona mogła dojść do skutku tylko w wypadku gdy mandat nałożony będzie na skutek utrwalenia wykroczenia przez fotoradar i co więcej chodzi tu o sytuację w której wykonane zdjęcie jest niewyraźne i nie wskazuje jednoznacznie kto prowadził auto. Handlowanie i skupywanie punktów jest oczywiście nielegalnym procederem.  Osoby handlujące punktami to zwykli oszuści, którzy popełniają przestępstwo. Policja zaczyna diagnozować to zjawisko. Za taka odpłatna wymianę grozi  do 3 lat pozbawienia wolności, przed czym przestrzega Marek Kąkolewski z Komendy Głównej Policji w Warszawie. Jednocześnie w prawie o ruchu drogowym obowiązuje zapis, że jeśli ktoś naprawdę nie pamięta czy danego dnia prowadził auto, a zdjęcie z fotoradaru jest niewyraźne, zostanie ukarany tylko mandatem w wysokości 20-500 zł, bez naliczenia punktów karnych.

Prawo jazdy dzisiaj